Emigreren
Emigreren, wat klinkt dat serieus. Dat ga ik toch niet doen, dat doen boeren die het niet meer kunnen redden in Nederland. Die gaan met hun hele hebben en houwen naar het Canadese platteland om nooit meer terug te komen. Laten al hun eikenhouten meubelen en boerenbont servies verschepen en verlangen voor de rest van hun leven naar drop en boerenkool.
En toch is emigreren wel waar ik mee bezig ben. Ik heb een verblijfsvergunning aangevraagd bij de Canadese ambassade. Ze hebben me laten weten dat ik officieel geregistreerd sta en ik heb een nummer waarmee ik op internet kan kijken hoe het ermee gaat. Het hele proces zal een jaar gaan duren, geen idee waarom. Ik in januari naar Canada als toerist voor een half jaar, ik ga dus eerst even rustig rondkijken of ik het daar wel allemaal zo leuk vind. Ik vrees van wel, mede door die leuke Canadees waar ik mee ga samenwonen. Hij weet gelukkig waar ik dropjes kan kopen en hij houdt van boerenkool (met worst).
December 7th, 2005 at 10:26 am
Twee woorden: mooi opgeschreven!
December 10th, 2005 at 11:25 pm
Eh, sinds wanneer ben ik een boer?
January 7th, 2006 at 9:29 am
hee wat leuk een log!
linda heeel veel plezier en avontuur gewenst, trap niet in een beer, val niet in een berg, leer asjeblief wel gletsjerskieen en huilen als een wolf!
groetjes boris
December 27th, 2006 at 8:30 pm
Wij zijn afgelopen September naar Canada vertrokken, wij wonen nu in Saskatchewan.
Dit mag dan wel de prairie provincie zijn en zo en je hebt hier veel boeren… maar ik woon in een top stadje hoor!:o)
En over 2 jaar gaan we onze droom verwezelijken, en dat is onze eigen alpaca farm beginnen.
Ja hier kan men nog makkelijk een vrijstaand huis kopen met wat land… voor de prijs waar je in nederland huurt.
Ja ok, word wel mouwen opstropen en flink wat vertimmeren, maar dan heb je wel iets dan van jou is…en niet van de bank.
Hoe dan ook, ik wens je het allerbeste, en je zal zien… Canada zit in je bloed als je een maal hier bent geweest.