Goodbye party
Some people who attended my goodbye party in Holland were captured in this picture taken by WingF.

Some people who attended my goodbye party in Holland were captured in this picture taken by WingF.

Een aantal van de aanwezigen zijn door WingF vereeuwigd, ziehier het resultaat

Canada has got a lot of nice things, but two stand out: the nature and sushi. Almost every day we’ve had sushi for lunch and yesterday we viewed a nice piece of nature. Because I’m not feeling entirely fit we did a short walk around rice lake. A lovely little lake and it is located close to the city. The trees are covered with moss and I think that’s beautiful

We have discovered another sushi restaurant, there are so many. Avocado roll is my favourite.

Canada heeft natuurlijk heel veel leuke dingen, maar twee springen eruit: de natuur en Sushi. Bijna elke dag hebben we sushi als lunch gehad en gisteren hebben we een mooi stukje natuur bekeken. Omdat ik me nog niet helemaal superfit voel hebben we een klein wandelingetje rond ‘rice lake’ gemaakt. Een schattig meertje en het ligt ongeveer in de stad. De bomen zijn helemaal bedekt met mos, prachtig is dat.

Hier hebben we weer een nieuw sushi restaurantje gevonden, het barst er hier van. Met avocado is mijn favoriet.

Monday was the day, I have been waiting for this day for 6 months, finally I traveled to Canada. The funny thing is that I didn’t realize before that I would leave with so much mixed emotions. Many people have said many nice words to me the last few weeks, why would I leave all that? Well, I can always go back.
My flight went fine, it is never any fun and by the time you arrive you’ve had it. The dry air on the plane and my upcoming cold didn’t go nicely together. They didn’t give me any problems at customs and nobody asked any questions about my gigantic army bags. After that I only had to turn one corner, go through a door…. and yes, he was there, with a rose in his hand and a big smile. It was a little awkward for awhile, but that passed quickly.
My new home looks great. It definitely needs some work, a women’s touch maybe. When Mike gets back to work I will do something about it.

Maandag was het dan zover, hier heb ik 6 maanden op gewacht, eindelijk vertrok ik naar Canada. Het gekke is dat ik me van te voren niet realiseerde dat ik met zoveel gemengde gevoelens zou vertrekken. De afgelopen tijd hebben veel mensen mooie woorden tegen me gezegd, waarom zou ik die in hemelsnaam allemaal achterlaten? Geen nood, ik kan altijd weer terug.
De vlucht verliep prima, maar is nooit echt leuk en tegen de tijd dat je aankomt ben je aardig gebroken. De droge lucht in het vliegtuig en m’n opkomende verkoudheid gingen ook niet leuk samen. Bij de douane deden ze niet moeilijk en niemand stelde vragen over m’n enorme plunjezakken. Daarna alleen nog de bocht om en de deur door…. en jawel, hij stond er, met een roos in z’n hand en een big smile. Het was eventjes een beetje raar, maar dat was snel weer over.
M’n nieuwe huisje ziet er prima uit. Het heeft duidelijk nog wat nodig, een vrouwenhand misschien. Als Mike weer aan het werk gaat zal ik me erop gaan storten.

Zaterdag 7 januari is echt de laatste kans om afscheid van mij te nemen. Het was bedoeld als feestje voor Kudelstaarters en familie, vrienden en kenissen uit de omgeving. Afgelopen vrijdag is het feestje in Den Haag niet helemaal gladjes verlopen (of moet ik zeggen juist wel). Daarom voor iedereen die zin heeft om langs te komen: Linda’s Canadian Party van 16:00 tot 21:00 uur op Hoofdweg 148 te Kudelstaart.
Hello, my name is Tineke, mother of son William and daughter Linda, divorced and 58 years old. I was born in the Netherlands in a small village near Amsterdam with the peculiar name of Kudelstaart. It is located at a large lake, the Westeinderplas, a lovely spot in the Netherlands. I married my high school sweetheart and we were real Kudelstaarters with an extensive social life. I was fanatically involved in a theatre group and my hubby was playing soccer and was involved in the local carnival society. Both the children were typical village kids, the son was playing soccer and the daughter was twirling at the local music society. Furthermore, they were involved within the theatre group from a young age on. They grew up in a secure community and my expectations were that they would grow old near their hometown too. But things turned out very differently, they didn’t like the ways of the village and slowly they went to do their own thing. After high school it became clear to me, they loved the big city and especially Linda has lived in several big cities in Holland because she was studying and working there. Son William met a Canadian girl in Holland and after two years he left to this far and strange country to marry the love of his life. Linda graduated last year and began her career, but a vacation with her brother changed her life. She met a friend of her brother, chemistry happened and yes, she is going to Canada as well. If someone would have made up this story I wouldn’t have believed him, but it has happened and I hope my aliens will be happy in their new country. I would like to write little stories on the weblog of Mike and Linda now and then about the life in Holland because we can have a good time here too.
Tineke
Hallo ik ben Tineke, moeder van zoon William en dochter Linda, gescheiden en 58 jaar oud.
Ik ben geboren in Nederland in een klein dorpje onder de rook van Amsterdam, met de rare
naam Kudelstaart .Het ligt aan een groot meer de Westeinderplas,een mooi plekje Nederland.
Ik trouwde met mijn jeugdliefde en we waren echte Kudelstaarters met veel sociale contacten
Ik speelde fanatiek toneel en manlief voetbalde en zat in de carnavalvereniging. Ook de kinderen werden echte dorpskinderen, zoon voetbalde en dochter ging twirlen bij de plaatselijke muziekvereniging, ook bij de toneelvereniging waren ze op jonge leeftijd betrokken. Ze groeiden op in een geborgen gemeenschap, en mijn verwachting was dat ook zij oud zouden worden in de buurt van hun geboorteplaats.Maar het ging een hele andere kant op, ze vonden het maar niets dat dorpsgebeuren en langzaam aan gingen ze hun eigen weg. Na de middelbare school werd het mij duidelijk, ze hielden van de grote stad en vooral Linda heeft in verschillende grote steden gewoond, omdat ze studeerde en werkte in die steden. Zoon William ontmoette een Canadees meisje en na 2 jaar vertrok hij naar het verre vreemde land en trouwde zijn grote liefde. Woont en werkt in Vancouver, de stad waar hij helemaal verliefd op is geworden. Linda is vorig jaar afgestudeerd en begon aan haar carrière, maar een vakantie bij haar broer veranderde haar leven. Ze ontmoette een vriend van haar broer en de vonk sprong over,en ja hoor ook zij gaat naar Canada. Verzin het maar, ik zou het niet geloofd hebben, maar het gebeurd en ik hoop dat mijn aliens het naar hun zin hebben in hun nieuwe vaderland.Ik vind het leuk om op de site van Mike en Linda zo nu en dan een verhaaltje te schrijven over het leven hier in Nederland, want hier is het ook leuk en gezellig.
Tineke