Linda's Canadian Adventure

Vandaag heb ik weer hard gewerkt aan de Trans Canada Trail in de prachtige omgeving van het plaatsje Hope.

Linda met haar favoriete gereedschap: de aardappel vork

Ra ra welk dier heeft hier gelopen?

En welk dier was hier?

Today I have been working hard on the Trans Canada Trail in the beautiful surroundings of Hope.

Linda with her favorite tool: the potato fork

Guess what animal has been walking here?

And what about these tracks?

For my integration in Canada William thought it was necessary I went to a ‘real’ hockey game. The Vancouver Canucks against the Dallas Stars.

It is custom to sing the national anthems before the game and everybody stands up politely. I never imagined I would be standing up for the American anthem one day.

Enough hockey for me in a long while.

In het kader van m’n integratie vond William het tijd dat ik een ‘echte’ ijshockey wedstrijd meemaakte. De Vancouver Canucks tegen de Dallas stars.

Het is gebruikelijk dat de volksliederen worden gezongen voordat de wedstrijd begint en iedereen staat dan beleefd op. Nooit gedacht dat ik nog eens zou opstaan voor het Amerikaanse volkslied.

Dat was wel weer genoeg hockey voorlopig.

Tineke schrijft over toneelperikelen, kijk op Tineke’s pagina

We zijn al weer een paar maandjes aan het repeteren met de toneelvereniging voor onze voorjaar voorstelling. Het stuk is geschreven door Haye van der Heyden en heet “Loslopende vrouwen”.
Het gaat over drie generatie`s vrouwen, oma, dochter en kleindochter, nou en daar ge-
beurt wat tussen die vrouwen.

Ik heb een grote rol dus is het leren geblazen, en dan merk je dat je een daaggie ouder word, het is echt stampen en nog eens stampen.Er speelt maar één man mee, en ja je raad het al, ze willen hem alle drie.De dialogen zijn erg heftig en al is het geen lang stuk ik ben echt “stuk”na afloop. Ook heb ik een handicap, ik praat Kudelstaarts, Linda herkent het wel, kennen en kunnen, liggen en leggen, m`n eigen of mezelf, de regisseur heeft het er maar druk mee. Maar in het vuur van mijn betoog vergeet ik daar op te letten dus word ik voortdurend op mijn vingers getikt waar ik nog onzekerder van word. Ik speel voor de eerste keer de rol van Oma, maar dat vind ik hartstikke leuk, ik heb de leeftijd dus…..!! Maar het is heel leuk om te spelen, ik ben wel een moderne Oma hoor, geen tuttebel. We spelen op 25 Maart en 1 en 2 April, dus Canadezen kom op en haast je naar Kudelstaart, en onze vaste fans hier, komen hè. Het is vreemd zonder Linda, we hebben een paar hele mooie rollen gepeeld samen, ik moet me echt inhouden om niet naar Nieuw Vennep te rijden om Lin van de trein te halen, grapje natuurlijk, maar ik denk er vaak aan terug. Nou lieve mensen ik ga mijn best doen, jullie horen wel hoe het gegaan is.

Today I’ve been outside all day to work on the trails. While Leon and Brian put the markings up I cleared the trail from branches and fallen (little) trees.

A few big trees were cut down by beavers and fell on the trail.

They need to take down the trees to reach the smaller branches.

Then they build a nice dam.

In my opinion it would be much easier to cut smaller trees like this beaver has done.

But the big logs had to be sawed to clear the trail.

A few years ago a part of the trail was destroyed, but not only that. All trees were logged at once, clear cut. The trail couldn’t be found anymore so a new one was made. It is very unreal to walk through this, one moment you’re walking between gigantic trees and the next you’re walking in a sort of moon landscape.

Unfortunately the trail is also visited by vandals who pulll out the marking poles. Luckely there are tools to fix it: first a little hole is drilled….

And then a new pole is put in the ground.

This forest is ‘second growth’, the trees were logged many years ago and now it is a full grown forest again. The old stumps remain standing between the new trees and they are huge. How big would this ceder have been?

To view more pictures check “foto’s”

Vandaag weer de hele dag buiten geweest om aan de trails te werken. Terwijl Leon en Brian de markeringen aanbrachten maakte ik het pad vrij van takken en omgevallen boompjes.

Een aantal grote bomen waren door bevers doorgeknaagd en midden op het pad gevallen.

Ze knagen de bomen door om bij de kleinere takken te komen.

En daar bouwen ze een mooie dam van.

Het lijkt mij veel slimmer om kleinere bomen om te knagen zoals deze bever heeft gedaan.

Maar goed, de grote boomstammen moesten doorgezaagd worden om het pad vrij te maken.

Een paar jaar geleden is een deel van de route verwoest en dat niet alleen. Alle bomen zijn in een keer omgehakt, clear cut. Het pad was niet meer terug te vinden dus is er een nieuwe gemaakt. Het is heel onwerkelijk om hier doorheen te lopen, het ene moment sta je tussen gigantische bomen en het andere moment loop je door een maanlandschap.

Helaas komen er ook vandalen op het pad die dan gezellig de paaltjes uit te grond trekken. Gelukkig hebben we daar prima gereedschap voor. Eerst een gaatje boren….

En dan een nieuwe paal in de grond rammen.

Dit bos is ‘second growth’, de bomen zijn vele jaren geleden gekapt en nu is hier weer een volgroeid bos. De oude stronken staan nog tussen de nieuwe bomen en zijn gigantisch. Hoe groot moet deze ceder wel niet geweest zijn?

Voor meer foto’s kijk onder “foto’s”

A few pictures of the beach and the walk we made on the North Shore, it was a wonderful day and we enjoyed the sunshine.

Een paar foto’s van het strand en de wandeling die we gemaakt hebben op de North Shore, het was een prachtige dag dus we hebben heerlijk van de zon genoten.