Linda's Canadian Adventure

Lately I haven’t been writing a lot of emails or on my blog so I’m trying to change that. The first few weeks when I got back from the Netherlands after a wonderful time there I had a difficult period. Mainly by homesickness and a quiet period at my volunteer work. After sitting on the couch doing nothing but pouting I got back in action and have lots to do again. A nice thing is that I found a lovely community theatre company. The United Players have their own little theatre, made of wood, close to Jericho beach. The moment I sat foot there I felt at home.

Jericho arts Centre

They have performances in September of the Seagull by Chekhov, I am helping painting the abstract set. Also in September the rehearsals for the next play start, the Aristocrats by Brian Friel. Auditions have been completed, but the position of stage manager was still available so I’m going to try that. It will be a lot of work and responsibilities, but I’m very excited to try it. Three to four rehearsals a week and performances are in November.

De laatste tijd heb ik niet veel gemaild of op m’n blog geschreven dus probeer ik daar nu verandering in aan te brengen. De eerste weken dat ik weer in Canada was na een heerlijke tijd in Nederland had ik het af en toe een beetje moeilijk. Voornamelijk door heimwee en een zomerstop op m’n vrijwilligerswerk. Nadat ik een tijdje met pruillip op de bank heb gezeten ben ik in actie gekomen waardoor ik het nu weer heel erg druk heb. Het leukste nieuwtje is dat ik een leuke amateur toneelvereniging heb gevonden. De ‘United Players’ hebben een eigen theatertje, een schattig houten gebouwtje vlakbij het strand. Ik voelde me direct helemaal thuis toen ik daar binnenstapte.

Jericho arts Centre

In september zijn er voorstellingen van ‘de meeuw’ van Tjechov, ik help mee met het schilderen van het, nogal abstracte, decor. In september beginnnen ook de repetities voor het volgende toneelstuk ‘the artistocrats’ van Brian Friel. Audities zijn allang geweest, maar de taak van toneelmeester was nog open dus ga ik dat proberen. Het is heel veel werk en verantwoordelijkheid, maar ik heb er erg veel zin in. Drie, vier keer repeteren per week en voorstellingen in november. De toneelmeester heeft vooral tijdens de voorstelling alle touwtjes in handen dus dat wordt spannend.

Mike celebrates his birthday today with some bubbles!

Mike is jarig en dat vieren we met bubbels!!

Read about it on Tineke’s page

As promised I will write about some Canadian habits that I found interesting. First the traffic, although Vancouver is a very busy big city the traffic is very relaxed. No fingers or yelling, no very polite. Linda and I were away for the day with Mike’s big volvo. On the way back we were in rush hour and Linda knows how stressed I can be in a car, but she remained calm. At one point we had to move three lanes over to the left, an obstacle I can’t overcome and I wanted to stick my head out of the window to convince the people on the road with my charm to let us through. Linda just smiled, put her turn signal on and glided from lane 4 to lane 1. I was lying at the bottom of the car, but everybody just lets you go through, the way it’s supposed to be. Another time, when we were away together again, I saw three rows of people standing on the side of the road, three very neat rows, each with a few metres in between. On my question what these people were doing there Linda replied: “they are just waiting for the bus”. Well, my jaw dropped and I got a fit of the giggles. Can you imagine here in Holland, we are standing in a row at the busstop, here it is pushing, fighting for a spot, elbowing and thronging. Yes, earlier, in elementary school on the school square, at the buzzer we would stand in line until the teacher came to pick us up, but at a bus stop, pfooffff no way. It just shows how different things can be in another country and I can tell you more, but that’s for next time.

Lees het op Tineke’s pagina

Zoals eerder beloofd een aantal gewoontes die mij zijn opgevallen in Canada. Op de eerste plaats het verkeer, ondanks de drukte van de grote stad Vancouver gaat het allemaal erg relaxt. Geen opgestoken vingers en scheldpartijen ,nee heel beleefd allemaal. Linda en ik waren een dag weg geweest met de grote volvo van Mike en op de terugweg kwamen we in de spits terecht, en Linda weet hoe spastisch ik kan doen in de auto, maar ze bleef heel kalm. Op een gegeven moment moesten we van baan vier naar baan een, voor mij een niet te nemen hindernis, en ik wilde al met mijn kop buiten het raam gaan hangen om de medeweggebruikers met mijn charme te overtuigen dat wij er graag tussen wilden. Linda glimlachte fijntjes en gooide de knipper uit en zwierde met het grootste gemak van baan 4 naar baan 1, ik lag onder in de auto, maar iedereen laat je er gewoon tussen, en zo hoort het ook. Een andere keer, toen we ook weer samen op pad waren zag ik drie rijen mensen staan langs de weg, drie keurige rijen, steeds met een paar meter er tussen. Op mijn vraag wat die daar nou toch deden was het antwoord van Linda: ”die staan op de bus te wachten”, nou mijn bek viel open en ik kreeg op slag een giechelbui. Zie je het voor je hier in Nederland, wij met z’n allen in een nette rij bij de bushalte, bij ons is het dringen geblazen, vechten voor een plaatsje ,duwen en trekken. Ja, vroeger op het schoolplein als de bel ging dan stonden we in een keurige rij tot dat de juf ons kwam halen, maar bij de bushalte, pfoeffff echt niet. Zo zie je maar hoe verschillend de dingen soms zijn in een ander land en zo heb ik er nog wel een paar, maar die zijn voor de volgende keer.

I have been back for awhile so I should write some more about my adventures. We went away for a weekend with William and Sheri to the cabin of Mike’s parents.

It was great weather so perfect for a paddle in the canoe.

William and Sheri

The forests of BC have a lot of problems with a small beetle, the mountain pine beetle (Dendroctonus ponderosae). Because of mild winters the population has grown and they destroy whole forests. The trees on the mountains around the cabin are next. Some trees are brown instead of green and won’t survive.

The very relaxing weekend came to an end with: a flat tire. Four citypeople couldn’t manage to change the tire. We were still on a dirt road so it wasn’t easy to reach a garage. Fortunately the neighbour came by with a pickup truck and he gave us a ride.

William and Sheri got a ride to Whistler and they took a cab home. Mike and I had to wait for the repair the next day. But a hotel is fine, especially the airco and shower.

This week was the ‘festival of lights’ in Vancouver. Four nights of fireworks by four countries and we saw three. China was very bombastic but overwhelming like fireworks are supposed to be. Czech was boring and Mexico the best.

The fireworks were launched from a barge in False Creek. We watched from the beach, but a lot of people take their boat into False Creek and watch from there.

Last weekend we went hiking and my muscles are still aching. The trail was very steep. Sometimes the view is worth while but….. it was very very steep!

Ondertussen ben ik al weer een tijdje hier dus de hoogste tijd om weer eens over m’n avonturen te schrijven. We zijn een weekendje met William en Sheri naar de ‘cabin’ geweest, het vakantiehuisje in de bergen van Mike z’n ouders.

Het was superlekker weer dus heerlijk om een tochtje in de kano te maken.

William en Sheri

Helaas hebben de bossen van Canada veel last van een kevertje, de mountain pine beetle (Dendroctonus ponderosae). Door de milde winters is de populatie enorm gegroeid en roeien ze hele bossen tegelijk uit. De bomen op de bergen rondom de cabin zijn nu aan de beurt. De bomen zijn bruin in plaats van groen en zullen het niet overleven.

Aan het zeer ontspannen weekend kwam een eind met: een lekke band. Vier stadsmensen kregen het vervolgens niet voor elkaar om het wiel te verwisselen. We stonden nog op de onverharde weg dus was het niet makkelijk om een garage te bereiken. Gelukkig kwam de buurman met een pick up truck voorbij die ons heeft afgezet bij de dichtsbijzijnde garage.

William en Sheri zijn na een lift naar Whistler met een taxi naar huis gegaan. Mike en ik moesten op de reparatie wachten die pas de volgende dag ging plaatsvinden. Maar een hotel is ook prima, vooral de airco en de douche.

Deze week werd het ‘festival of lights’ gehouden in Vancouver. Vier avonden vuurwerk van vier landen en we zijn naar drie geweest. China was erg bombastisch maar wel overweldigend zoals vuurwerk hoort te zijn. Tsjechie was saai en Mexico de beste.

Het vuurwerk wordt vanaf een boot afgestoken die in False Creek ligt. Wij hebben vanaf het strand gekeken, maar heel veel mensen aanschouwen het vuurwerk vanaf hun boot.

Afgelopen weekend hebben we een wandeling gemaakt waar ik nu nog spierpijn van heb. Het was nogal steil een berg op. Je zou kunnen zeggen dat het uitzicht het waard is…… maar het was wel erg steil!