Linda's Canadian Adventure

Ik was de hele dag als vrijwilliger aan de slag bij de Wildlife Rescue Association. Om 12 uur had ik met Claire afgesproken dat ze me zou bellen en ja hoor, keurig op tijd. Claire had zelf een verjaardagsfeestje thuis want zij is ook bijna jarig. Dit was de eerste keer dat er voor me gezongen werd vandaag door Claire, Lisette, Carolien en Richard. Daarna nog even gekletst met iedereen wat hele rare blikken van m’n collega’s opleverde. “Hoe verstaan jullie elkaar?” werd me gevraagd.

Richard kwam met heel goed nieuws. Hij is mijn vertegenwoordiger voor het emigratieproces in Nederland en de ambassade stuurt alle post naar hem. Hij heeft een paar dagen geleden een brief ontvangen waarin staat dat ik in de laatste fase van het proces voor een verblijfsvergunning in Canada ben aangekomen. Ik moet nu m’n paspoort naar de ambassade opsturen, dan krijg ik een stempel en dan ga ik hier naar de grens om officieel te immigreren. Het zal dus niet lang meer duren en dat was heel erg fijn om te horen!

Niet lang daarna moest ik naar het administratie gebouw komen. Ik was net met een zeemeeuw bezig die was binnengebracht en ik vond dat ik die eerst moest onderzoeken en medicijnen moest geven. Nadat iemand weer met een andere smoes naar me toe kwam dat ik toch echt even moest komen ging ik toch maar. De hele tafel stond vol met sushi en om de hoek verscheen Mike, hij had voor iedereen sushi gehaald en een taart dus we hebben feestelijk geluncht.

Sushi van mijn favoriete sushi restaurant

Tracy, Vanessa, Deborah, Linda, Janice en Lani

Natuurlijk kreeg ik met de taart ook een verjaardagsserenade.

Na het werk moest ik direct naar het theater want we hadden wel een voorstelling. Ik had een aantal mensen uitgenodigd om de voorstelling te komen zien dus het was leuk om zoveel bekenden in de zaal te hebben.

Lisa en Karen hadden bloemen meegenomen.

Na afloop hebben we een biertje gedronken en nacho’s gegeten in de ‘Wolf and Hound’, een gezellige Ierse pub.

Proost!

Karen, Linda, Sheri & William

Mike had weer een taart met kaarsjes meegenomen dus er werd weer gezongen!

Thuisgekomen vond ik een berichtje op m’n antwoordapparaat, deze keer was het Claire Tetje die uit volle borst ‘lang zal ze leven’ zong. De perfecte afsluiting van een heerlijke dag.