Vandaag ben ik officieel geland in Canada. Zo heet het dus als je je verblijfsvergunning ontvangt. Ik moest ook echt even 2 minuten het land uit. We zijn naar de grens met de VS gereden, een uurtje rijden. We moesten tegen de Amerikaanse douane beambte zeggen dat ik kwam voor m’n Canadeze verblijfsvergunning, we kregen een briefje waarop stond dat ik een ‘flag pole’ ben. Daarmee moesten we in het douane gebouw naar binnen, in de rij staan en een andere douane beambte vulde weer een ander formuliertje in waarop stond dat we geweigerd zijn om de VS binnen de gaan. Vervolgens terug naar de Canadese grenspost, de douane beambte gaf ons een ander formulier en ook daar moesten we het douane gebouw binnen gaan. Daar is het allemaal officieel geregeld. Ik was best zenuwachtig, ik moest weer een lading aan kopietjes en formulieren meebrengen, maar het viel allemaal reuze mee. Een paar vragen en een paar stempels en we waren klaar. De ambassade had wel een foutje gemaakt op het formulier, er stond namelijk ‘male’ in plaats van ‘female’. Gelukkig geen groot probleem en het is verandert in de computer. Gelukkig geloofden ze meteen dat ik van het vrouwelijke geslacht ben.
Bij de eerste de beste totempaal een foto genomen van het felbegeerde papiertje dat nu in m’n paspoort geniet zit. Over een paar weken krijg ik m’n officiele kaart toegestuurd.
Vandaag ook meteen een sofi-nummer aangevraagd. Daarvoor moest ik weer naar een andere instantie, maar ook vrij pijnloos. Morgen kan ik dus beginnen met werken! Dit moet natuurlijk nog officieel gevierd worden, maar Mike en ik namen er wel alvast een biertje op.
