Clip
A short goofy clip of our hike last Sunday, sorry, it’s in Dutch!
Een kort stom filmpje tijdens een wandeling zondag
Wedding
Lots of boa’s and high heels
It wasn’t much of a lesson, we could all try the pole and in the picture I’m trying another toy with drapes
Weddings are the same for the most part, but some things are different in Canada. People don’t get married in city hall with a government official. Most people marry in church and so did Nikki and James.
Nikki had a maid of honour and two other bridesmaids, just as in the movies adult women that wear the same colour dresses. James had Mike as his best man, Justin as groomsman and Susan his sister as groomswoman.
Phyllis, Lori and Mel
The ceremony in church was short and simple, much to the liking of everybody. I didn’t have time to cry though! Afterwards there was a reception in a hotel, very classy.
Justin, Roxanne, James, Nikki, Linda and Mike
Mike’s parents: Wing and Jody
The dinner and the party was in this room, I found the layout very funny. The wedding party was sitting at a long table in the middle on a little podium. The other guests were sitting at tables on both sides of the dance floor. I didn’t see Mike much throughout the day, he was in the party and I wasn’t. He was driven around in a limo all day, luckily Mike’s parents are always prepared to pick me up.
Good party, good food and lots of dancing.
Bruiloft
Veel boa’s en hoge hakken
Het stelde allemaal niet veel voor, we konden allemaal de paal uitproberen en op de foto probeer ik een ander speeltje met doeken uit.
Een bruiloft komt natuurlijk allemaal op hetzelfde neer, maar een paar dingen gaan net een beetje anders. Men trouwt niet in het stadhuis en een ambtenaar van de burgelijke stand komt niet aan de pas. De meeste mensen trouwen in de kerk en Nikke en James ook.
Nikki had een maid of honour en nog twee bruidsmeisjes, net als in de film, volwassen vrouwen met allemaal dezelfde kleur jurk aan. James had Mike als best man, Justin als groomsman en z’n zus Susan als groomswoman, dit was eigenlijk niet zoals het hoort, het zijn normaal allemaal mannen.
Phyllis, Lori en Mel
De ceremonie in de kerk was kort en simpel dus daar was iedereen wel blij mee. Ik had niet eens tijd om te huilen! Daarna was er een receptie in een hotel, allemaal erg chique.
Justin, Roxanne, James, Nikki, Linda en Mike
Met de ouders van Mike: Wing en Jody
Het diner en feest was in deze zaal, ik vond de opzet erg grappig. De ‘wedding party’ zat aan een lange tafel in het midden op een soort podium. Het bruidspaar, de bruidsmeisjes en de groomsmen. De rest van de gasten zaten aan tafels aan weerszijden van de dansvloer. Ik heb Mike niet veel gezien de hele dag want hij hoorde bij de ‘party’ en ik niet. Hij werd de hele dag rondgereden in een limousine en ik moest maar zien hoe ik er kwam, gelukkig waren Mike z’n ouders ook uitgenodigd en die zijn altijd bereid om me op te halen.
Het feest was geslaagd, heerlijk eten en lekker gedanst.
Wildlife Rescue
Nu ik officieel mag werken zal ik iets over m’n werk vertellen. Ik werk bij de Wildlife Rescue Association als Wildlife Rehabilitator en vrijwilligers coordinator. Als een kleine non-profit organisatie zijn we erg afhankelijk van vrijwilligers. Elke dag werken er gemiddeled 10 vrijwilligers met de dieren en elke dag maken we gebruik van 1 a 2 transport vrijwilligers om de dieren te brengen. Ik werk 4 dagen van 10 uur, het merendeel is het rehabiliteren van dieren en verder probeer is alles omtrent de vrijwilligers in goede banen te leiden en train ik nieuwe mensen.
De Wildlife Rescue is een ziekenhuis voor wilde dieren die gewond zijn, door vervuiling aangetast zijn of wees zijn geworden. We gaan er niet op uit om ze van de straat te plukken, mensen komen de dieren bij ons brengen of via de dierenbescherming. Gemiddeld krijgen we 6 nieuwe dieren binnen. 85% is vogels en de rest zijn zoogdieren. We hebben veel meeuwen, duiven, reigers, eenden, allerlei zangvogels, wasberen, stinkdieren, bevers en eekhoorntjes.
Afgelopen weekend was er een conferentie van de Willife Rehabilitators Netwerk of British Columbia op Vancouver Island en ik was erbij. Allerlei presentaties van dierenartsen en andere rehabilitatie centra, erg interessant. Ook een training bijgewoond over het handelen tijdens een olielek, die gebeuren helaas vaker dan je denkt namelijk. De training werd gegeven door mensen die betrokken waren bij de Exon-valdez ramp bij de kust van Alaska in 1989.
Ik kon bij een vriendin van Mike logeren en Zaterdagavond heeft ze me meegenomen naar een heerlijk restaurant. Ze hadden een speciale aanbieding dus een 3-gangen menu voor een redelijke prijs op de 18e etage met een mooi uitzicht op de haven van Victoria.
