Het leven staat nu in het teken van baby, baby, baby, maar Alexander gedraagt zich heel behoorlijk en hij is een hele lieve baby. Het voeden moet ongeveer elke 3 uur gebeuren en dan moeten we ook meestal z’n luier verschonen. De borstvoeding is helemaal op gang gekomen en gaat nu goed. Luiers verschonen en aan- en uitkleden vind Alex niet zo leuk en meestal krijst hij de hele tijd. ‘s Nachts gaat het voeden en verschonen natuurlijk gewoon door. Meestal valt hij direct na het voeden in slaap, maar ‘s nachts kan het soms nog wel eens even duren met het bijbehorende gehuil. Het hoort er allemaal bij en ik vind het niet erg. Ik ben alleen erg slecht in rust nemen en dutjes doen overdag dus af en toe heb ik een gigantische dip en probeer ik even te slapen.
We hebben het afgelopen weekend ook weer heel veel aan het huis gedaan. De keuken is nu bijna bijna helemaal klaar en ziet er weer een stuk beter uit. M’n moeder logeert hier op dit moment en helpt me met alles dus dat scheelt enorm. Mike’s grootmoeder heeft ons een luierservice kado gedaan. We gebruiken katoenen luiers die iedere week worden opgehaald en gewassen. Dat werkt heel goed.
Het is grappig om te merken hoe ik in m’n moederrol val. Als je de hele dag voor een baby moet zorgen wordt je er al heel snel handig in en omdat het m’n eigen kind is kan ik lekker alles op mijn manier doen. Mike heeft niet veel gewerkt zodat we met z’n drieen konden wennen aan elkaar. Mike en ik kijken elkaar regelmatig aan en kunnen er niet over uit dat Alex van ons is! De ouders van Mike hebben het afgelopen weekend ook veel geholpen met de keuken en alles wat er te doen was in huis. Zij zijn ook helemaal in de wolken van de baby.
Gisteren zijn we bij de kinderarts geweest voor z’n eerste controle. Hij was nog niet helemaal op geboortegewicht wat eigenlijk wel moet, maar verder zag alles er heel goed uit en we hoeven ons geen zorgen te maken. Ik herstel ook heel goed, ik was al snel weer op de been en dan voel ik me een stuk beter. Ik voel me zoveel beter dan toen ik zwanger was! Geen misselijkheid meer, niet meer zo moe en zwaar, heerlijk!

Trotse moeder!

Oma Tineke