Linda's Canadian Adventure

Pepsi geeft geld weg aan goede doelen. Iedereen kan op een project stemmen en mijn werk dingt mee voor een Rontgenapparaat. Stem dus iedere dag op Wildlife Rescue: www.refresheverything.ca/wildliferescue

De titel zegt het al: Halloween was erg leuk.

Gisteren hebben we de pompoen uitgesneden. Dat was eigenlijk helemaal niet zo moeilijk en ik heb er erg trots op.

De pompoenzaden heb ik ook nog geroosterd in de oven. Wel lekker, maar veel werk om te eten.

Vanmorgen zijn we naar een verjaardagsbrunch geweest, wat helemaal niets met Halloween te maken heeft, maar ik wilde het toch even noemen. Thuis hebben we Alex in z’n kostuum gehesen. Wat? kostuum? Ja, we hadden stiekem toch een kostuum. Toen ik zwanger was had ik op m’n werk een ‘baby shower’ en iemand had me een soort Winnie de Pooh kostuum gegeven. Het past dus heb ik het maar aangedaan en jawel, het stond eigenlijk heel erg schattig!

Alex vond het pompoen erg leuk!

Herfstbladdjes zijn ook leuk!

We zijn vervolgens naar het winkelcentrum gegaan waar de kinderen mochten ‘trick or treat’-en bij alle winkels. Ik schaamde me dood om met een baby die geen snoep mag eten langs te gaan, maar dat vond Mike onzin. We zijn een rondje gelopen en hier en daar hebben we een snoepje opgehaald. Ik vond het vooral erg leuk om alle kinderen te zien rondrennen in hun kostuums. Sommige waren erg origineel en schattig!

Thuis aangekomen de pompoen buiten gezet met waxinelichtjes erin en afwachten maar.

Het duurde even, maar er zijn in totaal 86 kinderen aan de deur geweest! Op het laatst waren we nog bang dat we niet genoeg snoep hadden ingeslagen, maar gelukkig konden we iedereen van snoep voorzien (en we hebben nog wat over om zelf op te eten).

31 Oktober is het Halloween. Een groots gebeuren hier in Noord-Amerika. Nu ik zelf een kind heb is het tijd om me dit kinderfeest ook eigen te maken, het is een leuke traditie voor kinderen vind ik. We zijn afgelopen weekend naar een ‘Pumpkin Patch’ geweest, een boerderij waar pompoenen groeien. Ze hebben er natuurlijk ook boederijdieren die je kan zien en aaien en op een hooiwagen wordt je naar een veldje gereden waar je je eigen pompoen mag uitzoeken, erg leuk!

Even bij de dieren kijken.

Wat valt er verder allemaal te zien?

Alex vond alle tractors op de boerderij veel leuker dan de dieren en pompoenen, oh jee, het is een echte jongen, nu al!

Mike met onze pompoen!

De pompoen moet nu worden uitgehold en uitgesneden met een eng gezicht of patroon. Dat gaan we komend weekend dus doen. Deze pompoen zet je dan met een waxinelichtje erin voor de voordeur zodat hij van buiten te zien is. Alle kinderen gaan vervolgens verkleed de deuren langs voor ‘trick or treat’. Als er een pompoen bij de deur staat weten de kinderen zeker dat er iets lekkers te halen valt. Gewapend met grote emmers en tassen voor het snoepgoed bellen ze aan en zeggen: ‘trick or treat’. Ik heb dan altijd de neiging om een trick te doen, maar dat is niet de bedoeling, de tassen/emmers worden opgehouden en je moet daar dus snoep ingooien. De kinderen gaan verkleed net zoals bij carnaval of ze gaan verkleed als iets engs.

De laatste paar weken heb ik heel vaak het volgende gesprek:

- Hoe gaat Alex met Halloween?

- ik: uuuhhhh, hij is nog geen jaar, kan niet lopen, mag nog geen snoep, waarom zou ik hem verkleden?

- Omdat dat leuk is en ze hebben hele schattige kostuums voor babies!

- ik: Ik vind die kostuums eigenlijk heel zielig, helemaal niet schattig (zie volgende foto)

- Maar je moet met hem gaan ‘trick or treaten’!

- ik: Maar hij kan dat snoep toch niet eten?

- Dat eet jij dan toch op!

- ik: is dat ook niet een beetje zielig? Iedereen waar ik bij aan de deur sta weet dus dat ik het snoep ga opeten en niet m’n kind!

- Wat kan jou dat nou schelen!

- ik: trouwens, hij kan het zich toch niet herrinneren

- Maar er moeten foto’s komen en als er geen foto’s zijn later gaat hij vragen stellen en dan komt het uit dat jij z’n eerste halloween niet behoorlijk hebt gevierd

- ik: zucht

Ik vind dit dus niet schattig, maar heel zielig (net als de fotografie van Anne Geddes).

Blijkbaar ben ik de enige in heel Canada die deze mening heeft dus ik zie nog wel wat ik ga doen, je hoort het nog. Ik vind het wel leuk dat alle kinderen straks voor de deur staan. In ons vorige appartement kwam niemand, maar nu woon ik in een kindvriendelijke buurt dus kan het druk gaan worden.

Sommige mensen versieren hun huis met spinnerag, spoken, skeletten etc. Net als met kerstmis zijn er mensen die heel enthousiast te werk gaan!

Een paar weken geleden hebben we een behoorlijke berg beklommen met Alex in de rugzak!

En thuis speelt Alex graag in z’n nieuwe ‘speelkasteel’.

Een terugblik op onze tijd in Nederland, we hebben het heerlijk gehad!

Barbeque bij Richard & Wendy:

De gastvrouw in de keuken

De gastheer in de tuin

Alex wordt door Janneke vermaakt

Iedereen vermaakt zich prima

Alex en Danielle, zie ik daar een vonk overspringen?

Mike heeft baby-dienst

Met Elton naar de bloemenveiling in Aalsmeer, Elton werkt hier dus kregen we een uitgebreide rondleiding!

Mike en Elton

Het aantal bloemen dat hier langskomt is ongelooflijk

Bijkletsen met m’n oude ballet vriendinnen:

Linda, Esther, Marleen en Patricia (we zijn nu allemaal moeders!!!)

Een dagje met Opa Rob op stap, eerst naar de Canadese begraafplaats in Holten:

Het altijd weer indrukwekkend als je de persoonlijke woorden leest op de grafstenen

Mike vond het ook erg bijzonder om alle Canadese namen te zien, dit is z’n moeders meisjesnaam, misschien een ver familielid?

We hadden ook nog tijd voor het Muiderslot:

Linda, Rob en Alex

In de tuin van Rob en Linda vond Alex de waterfonteinen erg leuk:

Alex ging in de schommel, Mike en ik gingen op de fiets erop uit:

Het strand van Zandvoort

De viskar rijdt over het strand

Terug in de tuin: Rob met Jana en Mike met Alex

Mike op een brug in Hoofddorp

Alle kinderen bijelkaar

Alex wordt vriendjes met Jimi

Bezoek van Claire en WingF:

Hoe hou je een baby eigenlijk vast?

Linda, Claire, Alex en WingF

Ajax – Chelsea in de Arena:

Muziekfestival in Den Haag:

Alex luistert graag naar punkbands met z’n gehoorbescherming op

Claire, Alex en Linda

Familie Barbeque bij Anita & Lex

Alex met Sadie en Elton

Gezellig aan tafel

Met Oma

Lekker eten bij De Radijs, net geopend in Amsterdam:

www.radijs-amsterdam.nl

Lekker eten met een wijntje of biertje erbij

Dagje Amsterdam met Claire en Christiaan

De gebroken knie van Claire kwam ‘goed uit’, Alex kon met haar meerijden (en Christiaan maar duwen)

Ook Alex moet eten

Dagje Rotterdam met Rob:

Je komt van alles tegen in Rotterdam

Even pauze in het park

Logeren bij Carolien en Jacco:

Wij houden van kaasfondue!

Richard blust even een brandje

Alex vond de ballenbak van Carolien erg leuk

Diergaarde Blijdorp:

Giraffe, giraffe, giraffe en giraffe

Linda, Claire en Alex

Lisette, Ronen en Danielle

Met de familie De Veld bij Landgoed De Olmenhorst:

Orvee en Rene

Gabry en Nikee

Boottochtje op de poel:

Met de sloep van Lia en Rinus hebben we een rondje op de poel gevaren. Erg leuk en gezellig, Tineke, Rob, Linda, Jan, Margriet, Rinus en Lia waren er ook bij.

Oma en Alex

Even de boot besturen

Mike’s favoriete palingroker

Laatste avond:

Alex met Thomas

Nog een dikke zoen van Anita

Alex heeft heerlijk geslapen in z’n ledikantje in Kudelstaart

Net wakker!

Sinds dinsdagavond zijn we weer op vertrouwde, Hollandse bodem. Tenminste, vertrouwd voor mij, voor Mike is het al weer 4 jaar geleden en voor Alexander is het de eerste keer. De vlucht ging heel goed, we vlogen ‘s nachts dus Alex viel vlak voor het opstijgen in slaap en bleef 6 uur doorslapen. Het ontvangstcommitee op schiphol had dit keer alleen oog voor Alex.

Het ontvangstcommitee: Tineke, Anita en Linda

We hebben al veel vrienden en familie gezien, we hebben gewandeld in het mooie Nederlandse landschap en van de Hollandse keuken genoten: broodje paling voor Mike, Waldkornbrood met kaas voor Linda. Alex  houdt het op melk.

In oma’s vertrouwde armen.

In Bunnik met Dirk en Karin.

Kennisgemaakt met Danielle, de dochter van Lisette en Ronen.

Alleen in Nederland: de blikvanger.

Lekker wandelen met papa.

en met mama natuurlijk.

6 maanden is het startschot voor vast voedsel. Waar mee te beginnen is vooral cultureel bepaalt en hier is dat vaak rijstpap (rice cereal). Het moet toch heel apart zijn om voor het eerst vast voedsel te proeven en doorslikken, jammer dat we ons dat niet meer kunnen herinneren. We hebben het de hele week geprobeerd, elke dag een paar hapjes, maar het ging er niet echt in. Alex trekt een raar gezicht en kauwt op de lepel, want dat is wel lekker.

Gisteren heeft hij voor het eerst wortel geprobeerd en dat ging veel beter, zie het volgende filmpje.

Volgens de boekjes kan je het beste een paar dagen hetzelfde geven. Als er problemen of allergieen zijn weet je dus waar het door komt. Kinderen moeten ook wennen aan elke nieuwe smaak. Over een paar dagen gaan we dus weer iets anders proberen. Ik wil graag z’n eten zelf maken en zo min mogelijk gebruik maken van potjes. Het is erg makkelijk, 1 wortel is genoeg voor 3 dagen! Ik kook toch ook verse groenten voor mezelf dus waarom niet voor Alex?

Elke avond sta ik er weer versteld van dat Alex gewoon zonder problemen gaat slapen. Rond half 9 wordt hij onrustig en dat betekent dat hij wil gaan slapen. We trekken z’n slaapzak aan, lezen een verhaaltje en ik leg hem in bed. Hij lijkt klaarwakker, maar ik geeft hem een zoen, zeg welterusten en ga de kamer uit. Soms hoor ik een klein knerpje, maar vaak alleen een diepe zucht en daarna niets meer. Afgelopen nacht heeft hij van half 9 tot 7 uur ‘s morgens geslapen, na gegeten te hebben sliep hij weer door tot 10 uur. En ik slaap dus ook lekker uit, ik ben nog nooit zo uitgerust geweest! Ik klop dit natuurlijk af want het kan ieder moment veranderen.

Als we eenmaal zijn opgestaan is Alex net als ik een echt ochtendmens. Ik leg hem op z’n speelkleed met allerlei speeltjes en hij is uren zoet. Ik kan lekker ontbijten, koffie zetten en email checken. Na twee uur wordt hij weer moe en gaat hij een dutje doen. Dutjes doen gaat wat minder goed, hij wrijft in z’n ogen en gaapt, maar als hij in bed ligt zet hij het op een krijsen. Soms valt hij in slaap na 5 minuten, soms niet, soms slaapt hij 5 minuten, soms een uur. ‘s middags proberen we erop uit te gaan met de kinderwagen of in de draagzak op m’n buik. Hij kijkt nu heel geinteresseerd om zich heen en lijkt bomen erg mooi te vinden. Hij vind het winkelcentrum ook erg leuk, de felle lichten en verschillende kleuren in de winkels spreken hem wel aan. Af en toe spreek ik af met een ‘mommy & baby’ groep en meestal gaan we dan wandelen. Sommige kinderen houden dat maar een uur uit, maar Alex vind het allemaal best, als hij maar op tijd eten krijgt.

Het enige dat hij niet zo leuk vind is de auto. Babies moeten op de achterbank met het gezicht naar achteren gericht tot ze een jaar oud zijn, dus hij kan mij niet zien. Als we te vaak stilstaan voor een stoplicht wordt vanaf de achterbank geprotesteerd. Daar hebben we iets op gevonden: zingen! Hij vind het geweldig als ik voor hem zing en hij is dan ook meteen stil. Ik heb een paar Nederlandse liedjes op m’n repertoire en een aantal Engelse. Eens in de week gaan we naar een basisschool die een zinguurtje voor kinderen 0-3 jaar organiseert. Zo leer ik dus de Engelse versie van Vader Jacob en Kortjakje.

Tijdens het eten koken zit hij tegenwoordig in z’n Bimbo stoel, dat is speciaal voor babies die nog niet kunnen zitten. Tijdens het eten zit hij ook in de buurt van ons en hij vind het razend interessant wat mama allemaal in haar mond stopt. Hij stopt namelijk ook van alles in z’n mond, behalve voedsel. Hij krijgt nog steeds alleen borstvoeding, over een paar weken gaan we met vast voedsel beginnen. Hij gaat ook graag mee naar een restaurant en zit meestal op schoot, Mike en ik wisselen het af zodat we allebei kunnen eten. Ook dit vind hij allemaal prima en als het teveel wordt valt hij vanzelf in slaap.

Al met al: een geweldig kind! Ik begrijp dat ik bevooroordeeld ben, maar ik heb absoluut niet te klagen. Natuurlijk ben ik wel meer dan alleen een moeder dus ik moet af en toe eruit zonder de baby. Ik dans tegenwoordig Flamenco en dat is onwijs gaaf, heel moeilijk en anders dan ik gewend ben dus absoluut een uitdaging want ik kan het niet uitstaan dat ik weer een beginner ben! Ook ben ik begonnen met vrijwilligerswerk bij de Wildlife Rescue. Soms pik ik gewonde dieren op her en der in de regio en eens in de week werk ik 4 uur met de dieren. Ik vind het weer heerlijk om te doen en om m;n collega’s weer te zien en spreken.

Mike is een beetje afwezig op het moment want hij speelt basgitaar in de musical ‘Godspell’. Hij wilde altijd al een keer theater doen en nu kreeg hij de kans. Afgezien van het religieuze thema vind hij het erg leuk om te doen. Hij doet op dit moment 6 voorstellingen per week, 5 weken lang. Ik voel me een beetje een alleenstaande moeder! Gisterenavond ben ik gaan kijken, het is een bizarre musical, ze hebben het evangelie van Mattheus verwoven met een Amerikaanse tv show uit de jaren 70.

Ik heb trouwens zojuist m’n stem uitgebracht voor de tweede kamer verkiezingen! Heel ouderwets een vakje rood maken en opsturen naar de ambassade in Ottawa. In ieder geval een stem niet naar de PVV!

Kijk op de ‘Alexander’ page voor alle video’s van Alex, vanaf z’n geboorte tot nu!