Linda's Canadian Adventure

Kijk op de ‘Alexander’ page voor alle video’s van Alex, vanaf z’n geboorte tot nu!

Lekker he? Het is weer lente! Het weer is hier wel een beetje raar, dan weer zon, dan weer een regenbui, maar ik ben blij dat het weer langer licht is en wat warmer buiten. Hier wat foto’s van ons drieen.

Om te bewijzen dat we samen ons fietsenschuurtje hebben gebouwd, Linda met boor!

Mike en ik zijn begonnen met ons eerste doe-het-zelf project. We bouwen een klein schuurtje voor onze fietsen. We hebben geen fietsenstalling en geen schuurtje of berging, maar wel een klein voortuintje dus daar komt ons nieuwe schuurtje. We hebben een voorbeeld schuurtje uit een boek van de bibliotheek en we zijn aan de slag gegaan. Het is natuurlijk een enorm leerproces want we hebben allebei niet veel ervaring met klussen.

Het is iedereen misschien wel bekent dat in de Verenigde Staten alles gemeten wordt in feet en inches in plaats van meters. Canada volgt graag de gebruiken in Amerika, maar heeft ook heel veel Europese trekjes. Op school heeft Mike dus leren rekenen met centimeters en meters want officieel hanteert Canada dit systeem. Maar als iemand je vraagt hoe lang je bent wordt dat in feet en inches gedaan, ik blijk dus 5 foot, 10 inches lang te zijn.

Ook in de bouw hanteert men inches en daar beginnen de problemen. Een foot is 12 inches (een inch is ongeveer 2,5cm) en als je inches kleiner wil maken gaat dat in breuken: 1/2 inch, 1/4 inch, 1/8 inch.

Dit is dus ontzettend onhandig, belachelijk en idioot, maar het wordt nog beter. Een balk hout die heel veel wordt gebruikt is een ‘two-by-four’ wat dus 2 bij 4 inch betekent. Nu komt het addertje onder gras: in werkelijkheid meet deze balk 1 1/2 bij 3 1/2 inch. Ga hier dus maar mee rekenen, het is zoooooo onhandig en verwarrend. De hele tijd sta je met een rekenmachine in de hand en continu maken we dus ook fouten. Gelukkig is het maar een schuurtje voor de fietsen…

Natuurlijk kan een kiekje van Alex niet uitblijven. Het gaat erg goed met hem!

En met mij gaat het ook goed!

Eindelijk een nieuwe bank en stoel gevonden zodat ons huisje er nog leuker uitziet. Ziehier het resultaat:

De nieuwe bank wordt hier uitgetest door Alex, hij heeft er al uren op liggen slapen dus hij is goedgekeurd.

De oude bank wordt deze week opgehaald, maar hij is best handig in de tuin met het mooie weer deze week:

Gisteren ben ik met Alex naar het Nederlandse Consulaat geweest. Mijn paspoort moet verlengd worden en ik heb meteen informatie ingewonnen voor Alexanders paspoort. Hij is natuurlijk ook een Nederlander! We moeten wat papierwerk bijelkaar zoeken, maar het is geen probleem.

Het gaat verder goed met ons. Alex rolde gisteren voor het eerst van z’n buik naar z’n rug, ik weet niet of het per ongeluk was want hij deed het maar 1 keer.

Afgelopen zaterdag heerlijk een dagje weggeweest. We zijn naar een plaatsje geweest dat ‘Harrison Hot Spring’ heet en de naam zegt het al: er is een hot spring. Daar zijn we niet ingeweest, maar het plaatsje ligt heel pitoresk aan een meertje omgeven door bergen.

Ook nog bij een waterval gaan kijken: bridal veil falls. We denken dat Alex het ook heerlijk vond om buiten te zijn en vond alle bomen en beekjes erg interessant.

Tineke en Anita zijn weer terug in Nederland en heel Kudelstaart slaakt een zucht van verlichting. Het afscheid was weer zwaar, maar de tijd dat we samen hebben doorgebracht, van bevalling tot z’n eerste lachje, was heel bijzonder.

Alexander lacht!

Vrijdag is opa Rob aangekomen en William wist van niks. Hij was namelijk zondag jarig dus hebben we hem verrast. Voor z’n 40-ste verjaardag wilde hij een rustig weekendje weg met Sheri dus zijn ze naar Tofino gegaan. Zondagmiddag kwamen ze terug, hij deed de voordeur open en daar stonden we. We hadden z’n appartement versierd, spandoek gemaakt en taart meegenomen.

Naast spelen met Alexander hebben we Rob wel aan het werk gezet. Hij is op dit moment de keuken aan het tegelen en dat doet hij heel aardig!

Ondertussen in Nederland is Linda, de vrouw van Rob, weer oma geworden. Vincent heeft een zoon gekregen: Jimmy. Gefeliciteerd!!

Even snel een berichtje nu Alexander slaapt, je weet nooit hoe lang dat duurt. ‘s nachts gaat het trouwens erg goed, deze week valt hij elke dag om 23:00 uur in slaap en slaapt dan tot 4 of 5 uur. Overdag is hij minder regelmatig. Dat komt ook door ons onregelmatige leven, we slepen hem elke dag overal naartoe.

Met Alex in het Holland Heineken House, ik probeer z’n gehoor te beschermen want de muziek staat knalhard. We zijn ook niet heel erg lang gebleven, maar wel de huldiging van Bob de Jong meegemaakt en een paar nummers van Guus Meeuwis. Het grappige is dat hij overal doorheen slaapt, zoveel last kan hij er dus niet van hebben.

Anita is vorige week aangekomen en met Tineke gaat ze veel schaatswedstrijden af en vele avondjes in het Holland House. Af en toe haal ik ze uit de drukke stad om even de natuur in de gaan.

Anita met Alexander

De spelen zijn begonnen! We proberen er zoveel mogelijk van mee te maken en dat begon al voordat de spelen begonnen, namelijk met de vlam die kriskras door heel Canada gedragen werd. We zijn gaan kijken in North Vancouver, waar Mike vandaan komt, de vlam kwam in zijn straat langs. De volgende dag kwam de vlam door Burnaby dus ook daar stonden we weer langs de weg te juichen.

In North Vancouver waren we bij de celebration, waar lokale artiesten optraden. De mounties waren er natuurlijk ook bij om de vlam te bewaken. Alex heeft trouwens door het meeste heen geslapen.

Zaterdag zijn we naar het Holland Heineken House geweest om de 5.000 meter te kijken. Het is erg groot dus je kan er makkelijk in en met een Nederlands paspoort gaat het nog makkerlijker. Het bier vloeide al vroeg en iedereen zit aan de patat met en kroketten. Voor mij is het wel een leuke ervaring, het is net koninginnedag, lekker druk en iedereen is in het oranje gekleed.

Ik zit aan een keurig broodje kaas en een Hollands kopje koffie.

Het was erg leuk om Sven Kramer goud te zien behalen en de stemming zat er dan ook goed in. De optredens komen pas ‘s avonds laat en tussendoor is er niet veel te beleven dus we zijn niet gebleven, erg jammer want ik had natuurlijk Marco Borsato wel willen zien.

Overal in Vancouver staan paviljoens van verschillende landen die je kan bezoeken, dat staat nog op het programma. Ook zijn er veel gratis concerten, zondag hebben we ‘Mother Mother’ gezien, een band uit Vancouver.

Zaterdag heb ik kaartjes om echt naar een wedstrijd te kijken in de Olympic Oval, de 1500 meter heren.